Kıldı Afâkı Münevver

Kıldı âfâkı münevver tal’at-ı rahşân-ı ‘îd Halka dîbâlar geyürdi mâh-ı nûr-efşân-ı ‘îd Câme-i dîbâ ile tâvûs-ı zerrîn-bâldür Dil-rübâ kim eyler ol reftâr ile cevlân-ı ‘îd Ayaguñ tozıyla vezn itmez birin ehl-i nazar Toptolu Yûsuf-likâlarla bu gün mîzân-ı ‘îd Salınur her şâh-ı gül nâzük nihâl-i ergavân Bâg-ı cennetden nişan virdi bahâristân-ı ‘îd Sâkıyâ rıtl-ı girân eksük gerekmez aradan Yahşı agırlanmak ister hâsılı mihmân-ı ‘îd Şimdi tîg-i cevr ile öldürme kurbân oldugum ‘Îd-ı Edhâ geldüginde idesin kurbân-ı ‘îd ‘Âşıka ihsân ise maksûd elüñde dûstum Dest-bûsuñdur muhassal Bâkîye ihsân-ı ‘îd