Tîguñ İçürdi Düşmene Zahm-ı Zebânları

Tîguñ içürdi düşmene zahm-ı zebânları Bahs itmez oldı kimse kesildi lisânları Gördi nihâl-i serv-i ser-efrâz-ı nîzeñi Ser-keşlik adın anmadı bir dahı bânları Her kanda bassa pây-ı semendüñ nisâr içün Hânlar yoluñda cümle revân itdi cânları Deşt-i fenâda mürg-i hevâ turmayup konar Tîguñ Hudâ yolında sebîl itdi kanları Şemşîr gibi rûy-ı zemîne taraf taraf Salduñ demür kuşaklu cihân pehlevânları Alduñ hezâr bütkedeyi mescid eyledüñ Nâkûs yirlerinde okutduñ ezânları Âhir çalındı kûs-ı rahîl itdüñ irtihâl Evvel konaguñ oldı cinân bûstânları Minnet Hudâya iki cihânda kılup sa’îd Nâm-ı şerîfüñ eyledi hem gâzî hem şehîd