Ağır Yazgı

Adam gibi adamdım oysa Çocuk gördüler almadılar aralarına Çektim gittim masallar ülkesine Büyüdün dediler kovdular… Ya elimde uçurtmam olsaydı en kırmızısından Uçursaydım senin sınırlarına doğru Ama yazık bir hayalin peşinden koşup Geldim bir bitimsiz yalnızlığa… Hep açıktı yaralarım Hiç kapanmadı Akbaba gibi dolandı yıldızlar peşimde Ve ben yıldızlar kadar uzaktım yaşamın ellerinden tutmaya Parça parça olduysam Kanadıysam içime Ama hep kendi içime. Nedeni sensizlik değil Benliksizliğimdir… Güz olduysa baharın adı Ve olduysam yitik bir adam Suçlusu yağmur değildir Bulut misali gözlerimdir… Sakladığım ne varsa senden kalan Şimdi sattım bir eskiciye Yerine dilendiğim mutluluk değildi El açıp susuz mısralarda Öldüğüm, hep öldüğüm Bir kasımda, bir meczup geceydi…. Her dem kalır bir yangın Hediyedir beni vuran zamana Zaman aklımı aldı,üstüne seni aldı Kala kala bir ben kaldım Beni geldi eli kanlı bir şiir aldı… Ne şair oldum teninde büyüyen Ne şiir gözlerinde büyütülen… Söz bitti…. Bir ağır yazgı kaldı…..