Öğretmen Olmak

Ben öğretmen olmanın ne olduğunu biliyorum… Işığımı saçarken karanlığa Yüreğimi koymuşum ben bu sevdaya Ben en sevgiliden aldım Güllerin kokusunu Yunus'tan aldım sevgiyi,inancı Kalbim umut yorgunu… Ellerimde tebeşir Cehalete beyaz çizgiler çiziyorum Ve asla mağlup olmuyorum Ben öğretmenim… Gün olur yağmur işler bedenime Bende yetişir el değmemiş fidanlar Hiçbir rüzgar eğemez başımı öne Ve yıkamaz beni hiçbir rüzgar… Gün olur bir dağ köyünde rastlarsınız bana Katarım sevdamı yalın ayaklı çocuklara İlmek ilmek işlerim bilgiyi Çocuklarımın yüreğine sevgiyi… Gül kokar ellerim Isparta'da Gün gelir Karadeniz'de horonda Kötülüğe karşı omuz omuza Aydın'da zeybeğimin diz vuruşunda Erzurum'da dadaşımın barında Bir çiçek olurum el değmemiş yaylalarda Gün gelir Ağrı'da yanarım,İbrahim misali Mum gibi tükenirim Tüketmem umudumun rengini Ben öğretmen olmanın ne demek olduğunu biliyorum… Kaçmıyorum zorluklardan Her zorluğa göğüs geriyorum Ben öğretmenim,yüreklerde yaşıyorum… Ağır gelmiyor bana bu yük Benim sevdam dağlardan bile büyük Yolsuz köylerde yolum ben Karanlık dimağlara ışık Değil benim sevdam bir günlük Ben öğretmenim… Benim türküm bir ömürlük Ben öğretmenim… Gözlerim hep geleceğe bakıyor İçimde ne fırtınalar kopuyor… Susuz kalplere su benim Cahillere dur diyen ben Benim içimde ülkemin ışığı yanıyor… Korkmadım hiçbir şeyden Korkmadım kurşundan,ateşten,ölümden Benim yüreğim yanıyor Yüreğimde bir sevda daima kanıyor… Ben öğretmen olmak ne demek,çok iyi biliyorum… Asla tükenmek değil… Ben tükenirken, Kara gözlü çocuklarımın bakışlarında Yeniden diriliyorum… Ben tükenirken Aslında…Hep var oluyorum Ben öğretmenim… Ben hiç ölmüyorum