Ayrılık

Ayrılık kalpleri yakan akkor Ayrılanları kim koynuna kor Ah hasretle yaşamak çok zor Ayrılık acısını yaşayanlara sor Ayrılıkların kimi kısa kimi uzun Her ayrılık akabinde var hüzün Ayrılık deyince dolar iki gözüm Ayrılıktan dolayı yanıktır özüm Kiminin gözü kiminin yüreği yaslı Ayrılıktır çoğu mutsuzlukların aslı Ayrılık deyince içime hasret bastı Gelse de sona erse şu ayrılık faslı Ah, şu âlemde ayrılıklar çeşit çeşit Her birisinin acısı sanki ölüme eşit Vuslata verilmiş, tek sırattan geçit O geçit sanki de iğne deliğine eşit Sordum nicesine var mı ayrılığa çare Dediler bulamadı Lokman Hekim bile Olsaydı hiç gezer miydik avare avare Ah olsaydı, hiç gitmez miydik o yare Hep derlerdi, ayrılık ölümden de beter Öyle olmasaydı hiç olur muyduk heder Nice kul, benim gibi ayrılık acısı çeker Vuslat için gece gündüz hep dua eder Biz ne ayrılıklar gördük ciğer dağlatan Biz ne ayrılıklar gördük ulusça ağlatan Hak olmasa, ayrılırlar mıydı aramızdan Hikmetinden sual edemeyiz ki Hak’tan Kulak verdim feryatların çoğu ayrılıktan Ayrılmış ekser, anadan/babadan/yardan Her birisi vuslat dilemekte Yaradan’dan Hepsi diyorlar; ya Rab vuslat ne zaman