Bizim Dağlar

Oy bizim dağlar bizim dağlar Yolumuzu kesiyor elin dağlar Hasretiniz yüreğimi akkor gibi dağlar Hasretinizden gözlerim hicranla ağlar Her ne kadar, benzese de dağlar birbirine Elin dağları hiç de benzemiyor bizimkisine Gurbette bakıp bakıp ağlarım elin dağlarına Hasretim ülkemizin mor sümbüllü dağlarına Ah bizim dağlar sıralıdır, çamları da çıralıdır Her biri de, benim gibi çok mu çok yaralıdır Bir dokunsan, bin ah işitirsin bahtı karalıdır Her birinin, öyküsü/türküsü/destanı şanlıdır Hayalimde canlanır dağlarımızın güzellikleri Burnumda tüter dağlarımızın o mis kokuları Kulağımda yankılanır, dağlarımızın türküleri Belleklerimizde kayıtlı, dağlarımızın öyküleri Ne zaman duysam dağlarımızın türkülerini Ne zaman okusam dağlarımızın öykülerini Sanki destanını yazdıran kahramanı olurum Duygulanıp, göğsüm kabarır, gurur duyarım Destanı yeniden yazılmak gerekirse, hep hazırım Bir ağacına değil, bir çakıl taşına bile feda canım Hiçbir şeye değişmem, dağlarımızın taşını toprağını Ecdadımız kanlarıyla yazmışlar her birinin destanını