Tutsak

Şavkı vurunca yüzüme ayın Sıla çeken yüreğime sükûnet çöker Salarım yelkenlimi engin denize Bir bakışın yeter Fırtınalar kopmasına yüreğimde Sığınırım ben dingin gözlerine Tanyeri ağarıyor yavaş yavaş Güneş gözüktü ufukta Pervasız gönlüm uyandı yeni bir umutla Kuşlar cıvıldaşıyor sevginin muştusunu verircesine Albenisi sardı çevremi aşkın O aşina yüzün belirdi zihnimde İşte karşımda güzelliğin tüm ihtişamıyla Göz göze geldiğimizde gülünce yeşil gözlerin Nasıl mest olurum bir bilsem Kapılırım aşkının girdabına Dönüp dururum pervane gibi çevrende Ama utangaç ama umarsızca Tutsağınım ben Mecburum seni sevmeye İçimdeki zaruret Mahkumum sana cezam müebbet Sen tek ezberim Sen kıraç toprağımda açmış çiçeğim Bir umut ver acı çeken yüreğime Barışsın gözlerim gün ile Birleşsin kaderim seninle Bırak suskun kalsın içindeki arzuların Azade olsun gönül kafesindeki tutsağın.