Ayazda Martılar

Ayazdan martılar bile göç ederken İki yürek demirlemişti boğaza Oyna ne ayaz umurlarındaydı, ne boğaz nede dalga Dalgalar dövdükçe sahili onlar duruyor Martılar kaçıyordu çığlık çığlığa Hatırlarmısınız bir İstanbul gecesiydi Yüzünü ayaz kesmişti, elleriniz terliyor içiniz içinize sığmıyordu Sanki mahrem bir sırra yürüyordu dilinizde sözcükler Bir garip utangaçlık çöküyordu gözlerinize Zaten bu gözler deyilmiydi bizi mahkum eden Bir kasabanın özlendikçe hasretini ateşleyen sahiline Zaten bugözler deyilmiydi bizi yangınlar içinde döndüren Ateşlerden ateşlere Hatırlarmısınız bir İstanbul gecesiydi Bir sahil balıkçısından çıkmıştınız Ayaz nasıl incitivermişti o narin yüzünüzü Bir adım bir adım daha Nezaketinizden habersiz taş kaldırımda O nasıl bir mahcubiyetti öyle o nasıl endam Endamınızki bugünkü kadar yerindeydi Demir kelepçe elleriniz ellerimizde terlerken İstanbul seferdeydi Öylesine mahçuptunuzki hani bir söz söyleseniz Gerisi gelmeyecekti Deniz feneri kırılgan yansırken yüzünüze Gemiler açıklarda denizini ararken Nedense herşey bir üşüyüp bir ısınırken Bu garipte gönlünüze demirlemişti Yürüyüşünüz bir yaprağı incetemiyecek kadar zarif Gülüşünüz İstanbulu kıskandıracak kadar güzeldi Gözgöze geldikçe gözleriniz parlıyor Koca İstanbul gözlerinizde alev alev yanıyordu Nasılda herşey hiçbir şey bilmiyordu Bir şiirin doğum sancıları o an serenata duruyor Fakirhanemizden payınıza ancak bu şiir düşüyordu Hatırlarmısınız bir İstanbul gecesiydi Belkide hiç olmadığınız kadar mahçup Kimsenin olamayacağı kadar nazenindiniz itina ile seçilmiş kelimelerden İncitmekten korkan cümleler derleyip Gönül hazinenizden üstümüze serperdiniz Hangi zaman dilimiydi şimdi hatırlamak ne mümkün Anadoludan gelen bir misafirle Ayak üstü sohbetteydiniz Gecenin laciverdi saçlarınıza düşerken Gözlerim gözlerinize Gözlerinizse bir bilinmeze terlemişti Hatırlarmısınız bir İstanbul gecesiydi Ve biz daha yeni doğmuştuk