Gece Kondu Çocukları

Utana sıkıla sevmelerin Yolsuz kalmış delikanlısı Ar ederken öpmelerin Kavurduğu kalp yangını Sevdaların çocuklarıdır onlar… Kaç çocuk annesiz kaç çocuğun ekmeği Göz hapsinde… Kuşatılmış kaç kondu soğuğun pençesinde Kaç dik başlı asi yetiştirir Kaç masum delikanlı Bu kuşe kağıtla kaplanmış hayat… Sevmeğe hakları yoktur Şöyle sokulmaya bir kıza Hele dudakları kavruktur Öpmeler müebbet yemiştir Sefalet mahkemesinden…., Ve her sevinç yaralar derinden Her hüzün gözlerinden vurur.. Kan revan içindedir Temelleri kondu ların Oysa küçük ümitler ekmişlerdir Küçük kızlar saraylarının bahçelerine Ama kan revan içindedir temelleri kondu ların Zabıta yı Azrail olarak tanırlar Belediye cehennemdir onlar için Devlet baba kabristan Dozerler mezarcı olur… Ve eceli bekler gibi beklerler yıkım günlerini…