Mevsimi Geçiyor Ömrün

Sus, pustu hava Geçiyordu mevsimi ömrün Kitapçı gezdim Lamba bakındım antikacıda Bugün... Bir tablo ilişti gözüme Üç, beş meyve vardı içinde Biri nar, bölünmüş ortasından ikiye Parmağımın ucunu değdirince Dökülüverdi sanki taneleri Çoğaldık mı, azaldık mı bilemedim? Birlikte... Yürüdüm sonra Yalnızlığımla kol kola Unuttum üşümeyi Lal rengi bir akşamda... Derken İki damla yağmur düştü aklıma Gözlerinin dokunuşunuydu biri Hissettiğim yanağımda... Hasretim yüklüydü diğeri Çoğaldı yağmur çarpanlarımda Dedim ki kar bunun arkası da... Hem durağandım hem tenha Biraz güzden kalmaydım Biraz kışa durma Yürüyordum ben hala İnişli çıkışlı duygularımla... Bir de baktım çekilmiş el ayak Mevsim bile değişmiş Kar yağmış saçlarıma... Boynu bükük hüzünlerinden geçtim Usulca geçtim iğne deliğinden Bembeyaz alemine gecenin Avuçlarımda yuvarladım bir top karı İşte bu kadar hayal ve gerçektim... Kalıcı olan sevgi ve sevinçlerdi Tattığın ve tattırdığın Bunu yürekten hissettim... Mevsimi geçiyor ömrün Yıldız topluyordum oysa daha dün...