Gülüyorlardı

Gülüyorlardı Boynuna takılan siyah tasmayı Bir çelenk sayar gibi Bir tek yüzleri çocuk yüzüydü Saklambaç oynamaktan sıkılmışlardı sanki Gülüyorlardı Hâlâ gülüyorlar belki O gülüşün altında acaba neler gizli Anlatabilir miydi Kelepçeli ellerinin olsaydı dili Sevdalarla yüklü yaşam sevgisi Yoksa onlara komik mi geldi Yürekleri nefretle dolu Yokluklar mı çizdi bu yolu Ana rahmine hangi tohum ekildi Hani doğan hiçbir çocuk suçlu değildi Kimler suları kesti Bu yaşta fidanlar böyle eğildi Dava dosyasını su gibi içseler de Kâtip üzgün Savcı dalgın Hakim şaşkındı Bu çocuklar mı oto teybini çaldı Yoksa bozuk düzen mi onları bizden aldı İkrarla somut Parmak izleri mevcut Herkes mütaalayı izledi Savcı ceza verilsin deyip Utancını elleriyle gizledi Biri on üçünde biri on dördündeydi İkisi de umursamaz bir tavır içindeydi Ama mahkeme gerçekti Pişman mısınız dedi hakim onlara Evet pişmandı hakim hakim olmasına Sanki onları değil kendini mahkum etti Yüreği de onlarla cezaevine gitti Gülüyorlardı Hâlâ gülüyorlar belki.