Kendimi Arıyorum

Kaybolan yıllarımın üstünü kazıyorum Gece korkuyor benden Yüreğim bir buzdağı gece üşüyor Patlamaya hazırlanmış barutum Bu çok ışıklı şehrin en yüksek noktasında Kendimi arıyorum Ben ki çaresizliğe bayrak olmuşum Dizlerim unutmuş emeklemeyi Değirmen taşlarını siz bana sorun Gün olmuş rüzgarla savrulmuşum Fırtınaya tutulan şiir olmuşum Nihayet yorulmuşum Milyonlarca kurt gözü dikilmiş gözlerime Beni sorguluyorlar Birden hatırlıyorum Gözlerim hepsine meydan okuyor Karanlıklar benim dostum Buz gibi bir odada Mum ışığında doğmuş çocuğum Bu şehirde en titrek en soluk ışık benim Bu yüzden havadan daha soğuğum Kendimi buldum diye kucaklarken semayı Gördüm bütün yıldızlar sinsice toplanmışlar Sanki bir merasim var Bir düğünle atılmıştı temeli öksüzlüğün Canlandı gözlerimde düğünlerdeki hüzün Yıldızlara doğru bir yol ararken Damlalar boşaldı hüzünle gökyüzünden Bir yalnız yıldız gözyaşı döküyordu Sonunda gökte de duyuldu sızım Yalnız ve ışıksızım Anladım ki o yıldızım Bir anda gökyüzünden Damla damla süzülen hüzünle doluyorum Gözlerim yorgun Işıkların kirletmediği karanlıklara koşuyorum Bir esinti veriyor sessizlik melodisi Ayaklarım görmediğim otlarla sevişiyor Usul usul saçlarımı okşuyor rüzgar Karanlıkta simsiyah Gözlerimdeki kadar çok derin bir boşluk var Doyumsuz esrarkeşin toza hasreti kadar Geceyi içime dolduruyorum Bir türkü tutturuyorum Doldur doldur nargileyi tazele Sarardı gül benzim döndü gazele Tut elimden götür beni mezara At üstüme avuç avuç toprağı Ben ölümlerin yoğun olduğu Mersiyelerin düğünlerde okunduğu Bir bölgede doğmuşum Anamın makberden daha acı Körpe balam laylay Yetim balam laylay Ninnisiyle uyutulmuşum Hüzünlü türküler gıdam Ne zaman saplansa Bir bıçak gibi sancı Anadolu hamuruyla filizlenen türküler Ağırlaşan bedenimin olur ilacı Ne ağlarsın benim zülfü siyahım Bu da gelir bu da geçer ağlama Gah Temmuzda teri kurutulan sevgili oluyorum Gah Sera'yla Arpaçay'da boğuluyorum Türkülerde kendimi buluyorum Türkülerle uyuyorum Mızrakla dürter gibi Gün ışığı uyandırıyor beni Yıldızım kaybolmuş Işığım solmuş Cehennem gibi üstüme geliyor güneş Soğukluğum güneşi üşütmeye yetmiyor Tir tir titriyorum Hüzünlü türküler de ısıtmıyor bedenimi Kayboluyorum Bu çok ışıklı şehrin En yüksek noktasında Yine yalnız yine efkar doluyum.