Hasret

yokluğun .. bütün heybetiyle çıkarken karşıma yolum düşmüş çıkmaz sokaklara uyur gezer şehrin kör ışıklarında hasretin sancılı gecesini yaşadım gizli bir ibadet gibi dalıp gökyüzüne zamanın bıraktığı o yerde ellerimi uzatıp taaaa ay a kadar senden başka ne varsa gözüken tekrar tekrar sildim yeniden kutsadım varlığını koca harflerle yazarken adını hasret... hasretin aldı götürdü yine yorgun adımlarımda bilinmeze bir anda düşmüşüm bir rüyadan uyanır gibi bugüne trafiğin orta yerinde kabus oldu ay yüzlüm hasret