Bir Ölünün Yakını

içinizden biri mi ölmüştür ayakkabıları ters çevrilmiş soğuktur nefesi acıyla yıkanmış beyaz bir örtü üstünde kaygu kızgın bir mille içinizde dolaşmıştır alışkanlığı içinde kuruyan bir fesleğen cam önünde boynunu büker menekşe ansızın sirenleri çalar içinizin parmak uçlarına basarak komşunuz en sakin haliyle akıtır içini göğe sizi içine yatırmadan önce bir anons daha duyulur yırtılmış gökte gün tarafsız uzarken bir dua mırıldanır makaralar boşalır ve gecenin sessizliği dökülür çarşı camiinden bir ses umarsız bir sokak ötede gençliğini iki kurşunla içinize sıkan abla ayaklarını uzatır ayrı bir zamana toprak kamaşır ve dişleri bir ölünün omuzlardan indirilmiş köşeleri poyraz bir kuyu kazdıkça içi gibi derin fark etmez yağmur da yağsa sanki ambarda saklanmış mısırmış saçları saklısında gül irileri pestil kokusu şimdi nereye gidiyor merakıyla aklından sorular geçiyor sorular soruldukça kufi bir ölüm ya da bir iz bunu gözlerinden çıkarıyorum yan yatırılmış alnında ellerinin serinliği sanki kırışmaya meyilli bursa ipeğiymiş kıvrılmış bir sıkıntıya çareden ırak