Suda

mışıl'a, kedime ben çıkıyorum kaldırıp gözlerimi ikindiden benim adım gülin meğer ki suda bahar imişim yüzer imişim geceme at kestaneleri, yosunlar arasında geçermiş adım peki şimdi ben bir ayna olsam bin ayna parlasam pazarda baksa münire, süleyman amcam uğur, güliz sokaktan kızlar geçer öyleyse ne çok güz boğulur suda uzağa düşerim uçurumun siyahından aydınlıktır bakışlarım saçılmış kumaşlar bile tezgahımdan derin mavilerle geçer çünkü sevgiliyimdir yatkınımdır ya gitmeye ağır ağır açan ağır bir ay penceremde ay o tortusu zamanın bir görünüp yok olur akşamda benim adım gülin meğer ki suda yaprak imişim yüzer imişim geceme kahve falları, sıvasız evler arasında geçermiş adım diye yazdım bilinsin benim adım gülin ben geceme teşekkür ederim