شمارهٔ ۲۳
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
چون دید بتم که کار من بر خطرست
وز درد دلم بر رخ زردم اثرست
گل بر لب خود نهاد و پس داد به من
یعنی که دوای درد دل گلشکر است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş