شمارهٔ ۴۸
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
باز ناز ماه رویی می برم
باز مهر کینه جویی می برم
تا بیابم ز آستان او نشان
رخت دل هرشب به کویی می برم
موی گشتم و اندرین دریای غم
کشتی محنت به مویی می برم
تنگ شد بر من جهان ورنه چرا
جور چون او تنگ خویی می برم
گرچه رنگی نیست از وصلش مرا
نیستم نومید بویی می برم
بر سر کویش همیشه چون مجیر
از سرشک دیده جویی می برم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş