غزل شمارهٔ ۱۹۶۲
ب بیدل دهلوی
0
Altın Yaprak
نیرنگ جلوه ای که به دل نقش بسته ام
طاووس می پرد به هوا رنگ جسته ام
با موج گوهرم گرو تاختن بجاست
من هم به سعی آبله دامن شکسته ام
افسون الفت دل جمعم مآثر است
چون بوی گل به غنچه توان بست دسته ام
موج گهر خمار تپیدن نمی کشد
برخاسته ست دل ز غبار نشسته ام
وضع سحر مطالعه عبرت ست و بس
عالم بهار دارد و من سینه خسته ام
در ضبط عیش جرأت خمیازه ات رساست
میدان کشیدن رگ ساز گسسته ام
بیدل به طوف دامن نازش چسان رسم
سعی غبار نم زده پر شکسته ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş