غزل شمارهٔ ۲۲۴
ب بیدل دهلوی
0
Altın Yaprak
نام خود را تا به رسوایی علم داریم ما
از ملامت کی به دل یک ذره غم داریم ما
از قناعت بود ما را دستگاه همتی
چون هما در ظل بال خود کرم داریم ما
بر امید آن که یابیم از دهان او نشان
روی خود را جانب ملک عدم داریم ما
در حرم گه شیخ و گاهی راهب بتخانه ایم
هرکجا باشیم بیدل یک صنم داریم ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş