غزل شمارهٔ ۲۴۳۶

از جوا ن حسن سلوک پیر نتوان یافتن گوشه چشم کمان از تیر نتوان یافتن طینت کامل خرد از تهمت نقصان بری ست رنگ خون هرگز به روی شیر نتوان یافتن حیف همت گر شود ممنون تحصیل مراد ای خوش آن آهی کزو تأثیر نتوان یافتن می شو د اصحاب غفلت پایمال حادثات خواب مخمل را جز این تعبیر نتوان یافتن فقر ما آیینه ی رمز هوالله است و بس فیض این خاک از هزار اکسیر نتوان یافتن بی عبا رت شو که گردد معنی دل روشنت رمز این قرآن ز هر تفسیر نتوان یافتن عالم تقیید یکسر دامگاه گفتگو ست جز صدا در خانه زنجیر نتوان یافتن حرص و یک عالم فضولی خواه طاقت خواه عجز جز جوانیها ازین بی پیر نتوان یافتن ما درین محفل عبث جانی به حسرت می کنیم یک دل اینجا قابل تسخیر نتوان یافتن بیخود نیرنگم از پیدا و پنهانم مپرس مدعای حیرت تصویر نتوان یافتن د رحریم کبریا بیدل ره قرب وصول جز به سعی ناله شبگیر نتوان یافتن