غزل شمارهٔ ۸
ب بیدل دهلوی
0
Altın Yaprak
روزی که زد به خواب شعورم ایاغ پا
من هم زدم ز نشیه به چندین دماغ پا
رنگ حنا زطبع چمن موج می زند
شسه ست گویی آن گل خودرو به باغ پا
سیر بهار رنگ ندارد گل ثبات
لغزد مگر چو لاله کسی را به داغ پا
آنجا که نقش پای تو مقصود جستجوست
سر جای موکشد به هوای سراغ پا
جز خاک تیره نیست بنای جهان رنگ
طاووس سوده است به منقار زاغ پا
با طبع سرکش اینهمه رنج وفا مبر
روز سوار شب کند اسب چراغ پا
یک گام اگر ز وهم تعلق گذشته ای
بیدل درازکن به بساط فراغ پا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş