Suskun

Bir adam gezerken sokakları suskunluğunu vurmuş kaldırımlara ses yok, seda yok bir ölüm suskunluğu bu sokaklarda hayat artık bu şehirde yaşamamakta ve bir gül ve bir gül kana kana düşüyor kaldırımlara adamın cansız yüreğine suskun bir gül öylece düşüyor rengi ile bir ahenk katıyor bu güne ama mahzun, ama sessiz bir ölüm suskunluğu bu sokaklarda ve hayat artık yaşamamakta. Bir adam gezerken sokakları bütün hüznünü vurmuş kaldırımlara sonra da bakınmış etrafına ve sessizlik, ve suskunluk bu şehir yapayalnız sanki bir cenaze ötmemekte bir kuş ve ölmekte kurt ardından bir kadın bir kadının ayağı değiyor bu sokaklara sadece narin bir ayak sesi ve o adam, o adam bakınmakta etrafına yine suskunluk, yine kırılganlık bir ölüm suskunluğu bu sokaklarda ve hayat artık yaşamamakta. Bir adam gezerken sokakları kahrını vurmuş kaldırımlara ve kaldırmış başını göğe karanlıklar görmüş kara bulutlar ve yağmur sessiz, narin bir yağmur ve güzel ıslatıyor serinliği ama yine suskun, yine sessiz ve sonra damla damla bir rüzgar esiyor uçuruyor güzün dökülmüş yapraklarını evet bir ses var ama suskun bir ses uzak diyarlardan gelen bir ses ve yine aynı hazin öykü bir ölüm suskunluğu bu sokaklarda ve hayat yaşamamakta. Bir adam gezerken sokakları isyanını vurmuş kaldırımlara vurmuş da sessizmiş yine bu sokaklar ve karşı diyardan bir ses işitmiş suskun bir ses suskun bir direniş korkusuzca, yürekle, akılla adam bir şeyler işitiyor suskun bir direniş haksızlığa, pisliğe ve bilmem kaç kafasız şeytanlara suskun bir ses ve direniş ile yine bu diyar sessiz evet bir ölüm suskunluğu bu sokaklarda ve hayat artık yaşamamakta. Bir adam gezerken sokakları suskunluğunu vurmuş kaldırımlara suskunmuş ama bırakmamış bırakmamış umutları yıpratmamış hayalleri hep bir suskun bekleyiş içindeymiş sabır demiş sabretmiş aldanmamış yalanlara bağlamamış kendini zamansız mutluluklara sonra da büyük ezalar içinde ırak yerlerden bir adam gelmiş demiş suskun adama konuş, bağır, haykır çığlıklarınla inlesin bu sessiz diyar kaldırsın ayağa ölü haykırışları ve öldürsün acı acı çığlıkları ama bu yerler yine suskun adam, gök ve bir gül hepsi tek tek suskun ses yok seda yok mahzun çığlıklar bile suskun. Ve bir adam gezerken sokakları vurmuş suskunluğunu kaldırımlara bir ölüm sessizliği bu sokaklarda artık hayat bu şehirde yaşamamakta.