Firuze Gözlerinden İçerim Her Eylül

Mahım, firakımda nezdim kakülünün aynasını yırtıyor görmüyorsun.... Firuze gözlerinden içerim her eylül gözlerin içimin ateşidir öyle uzun bir alevdir ki melankolinin karanlık aydınlığına bulaşıyor gülüşün rüzgar esiyor dumanlı bakışlarında hülyalarım nerdesin mavi taşlar topluyorum ceylanların dağlarında toğrağın n*******esidir görmüyorsun. durşun zarif bir ırmak gibi akıyor önümden incitme gülleri leylaklara nakma canımın gülüsün görmüyorsun. sensizim, müptelanım.. Şarkıların gecesinde ıslak bir mendil yerleşiyor eriyorum uzağındaki şuleler gibi resimleri neden yıkıyor ellerin küskün neferleri kırma şafakta kan akar gönlüme eski bir zerredir umudum sihirli perisi şehrayinim görmüyorsun, şakayıkların yalnızlığında resmidir hüznün resmettim bakışlarını denizlerini, dumanlıyım efsunlul bir sitem sarıyor görmüyorsun firakim firuze gözlerinden, pusat atıyorum halesiz, hale sensiz hala özlüyorum görmüyorsun. İçimde iklimi kurcalıyor şimdi dil lal, gözler lal, eller lal duruşun şekillendiriyor nerdesin. görmüyorsun maziler mi kapladı lalezarın yolculuğu uykuda mısın ey meleği canan Şarkıları kıran iklimler kayboluyor saçlarında görmüyorsun sesinin kıpırtısında yerimden oluyorum yurtsuz bir numayiş sarıyor bedenimi lal kesiliyorum özlemin içindeki ateşte sönüyorum her defasında gecede Mahım, firakım, ateşim. nerdesin günleri yakamıyor artık nefesim içimden özlemlerin en telaşlısı efsaneleri yakıyor bu seste günlerimin düşüncesiz kuşları yıkıyor camlarımı düş kırıklarım kırıyor dalların tomurcuklarından içime akan zehri aşkın görmüyorum daha seni ateşi kaplıyor zemherinin bu heryeri kızıla bürüyen sesin aşka intizar ediyor sebebin.