Üç Bölüm Kalır

I Uykumun düşüşünde arala beni Sırılsıklam biriktiğim kapı arasında Yüzüme örtülen gece boşluğunda Kaldır ellerimi serin ateşlere. Can gönlüne hatır say Görmediğin kadar doğuluyum Bilmediğin kadar kavruk… Dilim yanık türküler mayalarken Gece gece on yerinden bıçaklanır söz Kan kalır, gün dolanır, sayfa karalanır. II Aç kalmış kuşlar didikler gözlerimi Pencere önünde kırılan rüzgâra Serin bakışlar serperken güneş Saksılarda yürek, kanserli sözler Savurur etrafa ağzındaki tek dişle Dilenen dilenci, oturur başköşeye. Can diline söz say Söylemediğin kadar sessizim Bilmediğin kadar suskun… Gözüm güneşte serin dururken Sabah sabah son yerinden çekilir rüya Uyku kalır, göz dolanır, yorgan kaldırılır. III Üç kalmış sözünde çevrele ruhu Sitem kalmış aynada tasvirken renk Sözlenmiş bir yüreğim şimdi En çok da denizi özleyen Can ruhuna can say Saramadığın ateş kadar sıcağım. Bilemediğin kadar yangın… Usumun çatlağından kayarken düş Asır asır göndere çekilir rüya Söz kalır, cümle bozulur, şiir yakılır.