Yokluğun İçimin Tenhası
B Bilal Can
0
Altın Yaprak
Yokluğun içimin tenha düşüncesi
İzbe dibi, köşesiz bucağı, ağlamaklı sesi
Yokluğun içimin başkalaşma eriyişi
Hücrelerin dağılması, boyasız duvarı
Yokluğun;
İçimin
Tenha bir
Yerde
Ölüşü...
Sessiz zılgıtları dinlemekle köşe başlarında
Türküler söylemek acayip lisanlarda
Durmasın rüzgârın sesi, martıların kanatlanışı
İçimin zemherisinde dipsiz muammadır
Yokluğun ayinesi ölümdür
Parıldayışında vurulur güvercinler
Kör olur
Körebe oynar
Çocukluğum
Yokluğun içimin fırtınası
Parmak uçlarımın yangını
Yokluğun zemheri
Ölüm...
i) çöl
Sesleniş çöl şiirinde şehremini besteler
Kifayetsiz yollarda anlam aramışlığı
Adam gibi sayıklamak çöllerde
İçkisinde bir erbain diriliş
Ve cenah çölde ölmek kolaydır.
Susuz tomurcuklarda
Ölüm kokmak kumlarda
Yaralı sahraları sarmak
Düşmek adımlarda
Çölde ölmek kolaydır
ii) deniz
Susuş deniz vaktinde acıkmışım
Sigarasız bir paşmaklık yakıyor düşlerimi
Umutlarımı bağlamışım yağmura da
Yağıp yeşillendirecek özlemimi
Sıçramışım, uyanmışım, rüya sanmışım
Çıkmışım ki sokaklarda savaş matinesi
Geceden kalmış Leyla
Ve ben onu özlemişim.
iii) gece
Geceden kalmışsın, elimde boşluk büyüsü
Demek ki göçmüş son kafile yüreğimde kaldı sızısı
Ellerimde boşluk türküsü, yıllardır saklıyorum
Doldurdun kuşların tüylerinde,
kondun geceleri
Gündüzleri gölgeliğin sıcaklığında
Üşümüş bir çocuk oldum tütsüsünde.
Şimdi kırmızı bir gül yaprağı
Bırakıyorum gecesine
Suyu duruluyor gözlerinin
Bebeği uyanıp uzanıyor yüzüğüme
Sen olmuşsun tomurcuk,
kokuyorsun baharımda
Gelsen de gölgelensen,
açsan bulutları, bulsan yağmurları
Ötse o zaman kuşlar,
gölgelense savaşlar,
durulsa dağınıklığım
Ötse o zaman kuşlar,
gölgelensek güneşin altında,
durdursak savaşları
Gelsen de koksan tomurcuk tomurcuk,
bahar desem ve sussam
Susuzluğumu gözlerinde bebeğinle dindirsem…
iiii) düş(üş)
Düşler kurdum düş(tü) ellerimdeki
Hayalinin resminde yenikti resimler
Nem kapıyordu göklerden
Tohumlar saçıyordum umutla
Alnımda biriken terlere
Yezdan bir bir bahar
Yaz sıcaklığında başaklansın tohumlarım
Düş(tüm) sarıldım düş(tün) yıldızlardan
Dilekler tuttum seyran etti rüzgârlar
Sular kudurdu dalgalandı
Güller dağdağasında duruldu
Gelse(y) din uyanacaktım
Şimdi yokluğunda
İçimin tenhasıyla
Bir adam ölüyor
Bahar da geçti gelmedin
Şarkılarda bitti gelmedin
Kuşlarda geldi gelmedin
Ölümlerde bitti gelmedin.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş