Son Gül Bu

Son gül bu içimden sana sunduğum Dilsiz, suçsuz, dikensiz... Niceydi sustuğum Gönlü bülbülün son şakıyışı bu dudaklarımda Seyr-ü seferin sonudur bu ufuklar, bu bulutlar Tepelerinde karanfiller, eteklerinde kır çiçekleri; Kocaman bir dağ Ve sahici bir uçurum. Sen...ben...ve kavrulan enginler. Oysa bir zaman Yağı bitmez kandil kandil semanındı yıldızlar Apaydınlık Kocaman bir gökyüzü; hem gece Sen...ben...ve çıktığımız seyr-ü sefer. Peki niçin çektik onca acıyı? Hüzün bir kumardı, kaybettik sonbahardı Neyimiz kaldı bize ait olan? Biz tam alışmaya başladık; Yaşamaktan keyif almaya başlamıştık Ölümü unutmuştuk tam! Söyle kim kime doydu? Yoksa bilmiyor muydun cennet gözlüm Ben seni doymamacasına sevdim.Doymamacasına. Seyr-ü seferin sonudur bu ufuklar, bu bulutlar. Yanımdaydın bir zaman Sanki kokladığım bütün çiçekler Tenin kokuyordu. Oysa Ölümü ilk ben kokladım avuçlarından Sen yeni doğmuştun. O zamanlar bu tatlı uykular Sıcacık sarıvermezdi gülüm. Kocaman rengarenk bir düş; Sen....ben...ve yine Sen. Son gül bu içimden Sana sunduğum.