En Acı Gerçek

İhanetini yaşıyorum şimdi. Oysa ölürdüm... Oysa kollarımı iki yana açıp Sana sema'ya durmuştum hani; Dönüyordum dönüyordum. Pervaneler benimle aşık atamazdı... Artık zehrin damarlarımda dolaşıyor Çok geç. Karanlık dehlizler aşıyorum mabedinden Sen hiç bilme... İşte şimdi içimden geçiyorum İşte şimdi içinden geçiyorum; Yakıp yıktığın şehrin! Hani içimde kendi ellerinle kurduğun Sevgi devletinin başkentinden Yüreğimin tam orta yerinden. Sokaklar yol boyunca kan Her taraf yağmalanmış Alevler yükseliyor heryerden. Tapınağa dönüştürdüğün canevim yanıyor Seni inliyorum senin caddelerinde. Yangınların yanından geçiyorum Yanıyor yıkılıyor saltanatın. Kül yığınları Harabeler, harabeler... Sevgi devletinin bayrağı indirilmiş şimdi Yerine simsiyah bir bayrak asıyor, İhanete emirli canavar askerlerin Senin askerlerin! Hepsinin yüzlerinde senin maskelerin Hepsinin süngüsünde ismin; Kanımla yazılı bir bir. Anlaşılan sen buralardan çoktan gitmişsin... Yürüyorum geri dönüş yok İhanet eşittir ilkellik burda Sırtımda eskiçağdan kalma mızrak izleri Gözyaşlarıyla yıkanan mukaddes bir sevdadan Geriye kalan birşey yok. Kül yığınları Harabeler, harabeler... Büyük bir veda sona kalan Sevgi devleti yok artık içimde Bayrağın gözlerimde, gördüm işte En sonunda! En acı gerçeği gördüm ben! En acı gerçeği görmek eşittir Elveda...