Son Perde

güneş kaçmışken üstümüzden ve üşürken kimdi aşkı sorgulayan belki bir gece ıslak kaldırımlarda yürüyüp gözlerinden tutunurken yalnızlığın özlersin hüzünbaz sevişmeleri içinde bir volkan uyanır erir lavların cam gibi olur yüreğin tanıdığım gün ölmüştüm kimdi bu yaklaşan derken hapsoldu ruhum ruhuna özleminden şimdi güneş doğarken gölgen vardı sadece kimdi uzaklaşan ruhumdan hiç bilemedim sen aşk meleği yine de nefesini bırak geçerken yedi renginle uyanır mı aşka ruhum öğrenecek kadar yaşayamadım aşkı sen daha iyi bilirsin