Ağıt
B
Birsen Ateş
0
Altın Yaprak
hapsolmuş sızıyla
karanlık bir kuyuda dağlanırken ruhum
yarasa gibi alnıma asılı durur gece
üstüme düşer
son kez gölgen
gün vurmaz olur
hüzne bulanmış yaralı yüzüme
artık ne bir limanda demirli gemim
ne de başka bir yürekte yerim
derin bir sessizlikte
arafta bekler suretim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş