Sürgün Mavisi
B
Birsen Ateş
0
Altın Yaprak
bu kaçıncı aralık sensiz üşüdüğüm
çıplak ağaçlar gibi rüzgarda
baharı beklerken yüreğim
kış içimden geçip gitti
öksüz kaldı bir yanım
bir sır değil, çaresizliğim
bilincimin dehlizlerinde
kapıları kilitli sevincin
açıklarında sürgün mavisi
özlem titretir beni
gümüş renkli geminin
alınca selamını
toprağım toprağına değer
nev bahar olur
nergisler açar yüzümde
hiçliğin kıyısında köpüklenir ömrüm
öksüz kalmış bir kuş gibiyim
camın önünde...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş