Tutsak...
B
Birsen Ateş
0
Altın Yaprak
buz tutan sokaklarında
yalınayak koşar durur
meczup anılarla
kederli ülkemin yalnızlığı
bir acıyla büyüdü ağacı
toprağına sarılırken kökleri
bulutlar sürgün gibi
gökten gelincikler yağdırdı
hüzünlü ezgiler üstüne
şimdi boyun eğer sessizce
harflerini yitirmiş alfabe gibi
kederli ülkemin
ıssız ve tenha yollarında
kaldı mı izi
uzaklaşırken dağılan
değdiği gölgelere hapsolan
mavi düşler tutsağı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş