Ey Sevgili

ey sevgili sana neler demeliyim demek zorundayım, istiyorum kelimeler sıralanmış ama renkleri belli değil aslında belkide belli ne belkisi düpedüz kan kırmızı alev kırmızısı zorlanarak yakılmış bir ateşin rengi büyük bir kavganın ortasında düşman ırkların halkıyız olması gerçekleşmesi mümkün değil herşeyden önce yasaksın, haramsın... Ey sevgili, bu ateş alevlenir alevlenir de yanmaya devam etmez bizide yakar ama bizimle birlikte söner dudaklarındaki ateş, dokunuşundaki yakış istemek yetmiyor istemek yetmiyor ey sevgili bu ateş sönmeye mecbur canım yansada ateş sönecek sevgimiz bizi yaşatır, herşey bizi hatırlatır belki dağ taş bu ateşe lanet okurken bu ateş yanmaz sönmeya mahkum