شمارهٔ ۱۲۵

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چو لاله دل ز داغم لکه دارد بت من چون هوای مکه دارد رخش از بوسه ام گر پر کلف شد به رخ ماه فلک هم لکه دارد منقش شد رخم از اشک چشمم به مانند زری کوسکه دارد به عمرم در سراغ یار و غافل که دایم در دل من دکه دارد نصیحت گوی را باما چکار است زما ناید علاج ار حکه دارد دوبینی از بلنداقبال دوراست که دل با نازنینی یکه دارد از آن روگشته هجر یار مهلک که میزان حروف عکه دارد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.