شمارهٔ ۱۴۰

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
رخنه ها از مژه آن ترک در ایمانم کرد چه بگویم که چه کاری به دل و جانم کرد عزم کرده است همانا که کندتعمیرم ورنه از ریشه سبب چیست که ویرانم کرد نه من از گردش ایام پریشان شده ام که پریشانی زلف تو پریشانم کرد یوسف از دست تومیکرد شکایت که مرا گاه در چاه و گهی خسته زندانم کرد هستم ازعشق تو سرباز ولی همت عشق یاور حال دل من شد وسلطانم کرد بهجهان نام ونشان هیچ نبود از من زار التفات تو چنین میر جهانبانم کرد گفتی ازچیست چنین شهره بلنداقبال ات عشق روی تو چنین شهره دورانم کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.