شمارهٔ ۱۴۸

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
سزد بلبل به گل گر در گلستان هم نفس باشد چرا پس جان من در تن گرفتار قفس باشد چومرغی کز قفس باشد هوای گلشنش بر سر به سیر عالم علوی مرا در دل هوس باشد ز جان منچه سزد کاین چنین شد پای بست تن به مستی فی المثل ماند که در قیدعسس باشد ز جسمانی علایق دمبدم کاهد همی جانم چو حلوایی که گردش روز وشب مور ومگس باشد دلا آسایش ار خواهی بیفکن پیرهن از تن که بار پیرهن برتن تو را از پوست بس باشد بلند اقبال جسمش آن چنان کاهیده شد از غم که هر گه دلبر او را دید گوید این چه کس باشد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.