شمارهٔ ۱۶۱

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چه نعمتی است اگر یار یار ما می شد قرار بخش دل بیقرار ما می شد شدی خلاص دل ما ز ششدر غم و درد اگر که خال رخ اودوچار مامی شد به حال ما دلش ار سنگ بودمی شدآب اگر کسی خبر ازروزگار ما می شد به یاد عارض او سوی گلستان رفتیم به هر گلی که رسیدیم خار ما می شد زآه وناله نمودیم آن چنان کاری که رعد وبرق به حیرت زکار ما می شد به هر چمن که رسیدیم بسکه گرییدیم ز خون دیده چمن لاله زار ما می شد گرآن نگار برد نامی از بلند اقبال همین بسی سبب افتخار ما می شد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.