شمارهٔ ۱۹۶

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چهر تو آتش است وزلفت دود چشمم از دود توست اشک آلود سر رزم که باشدت کز زلف به بر وسر توراست جوشن وخود ز آمد و رفتن تودلگیرم کامدی دیر و رفتی از بر زود جستم از عقل چاره ای به غمش عشق ناگه به گوش من فرمود عقل در کار خویش حیران است کس بدین درد چاره ای ننمود بارک الله ز عشق کز همت در دولت به روی من بگشود داد منصب مرا بلند اقبال کرد از لطف خود مرا خشنود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.