شمارهٔ ۲۰۹

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
دیشب خیال چشم تومستم چنان نمود کز من قرار وطاقت وهوش و خرد ربود سر تا به پا ز آتش عشق تو تا به صبح می سوختم چوشمعی وپیدا نبود دود چشمم هر آنچه خون ز دلم می نمودکم عشق رخ تو خون به دلم باز می فزود می بود خون دیده روان ازکنار من مانند آب سیل که گرددروان به رود مستحکم است رشته الفت هزار شکر گر بگسلانم غم هجر تو تار وپود چون من به عاشقی چو تو درحسن و دلبری نه چشم کس بدیده ونه گوش کس شنود شاید که همچو من شود اقبال او بلند هر کس که زنگ آرزو از لوح دل زدود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.