شمارهٔ ۲۱۲

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
در ودیوار دل از عشق جانان چون خراب آید فضای دل هماندم پر زنور آفتاب آید دلم ازآتش عشق پریرویی بود بریان که چون ازدل کشم هویی زمن بوی کباب آید شبی در خواب دیدم می کنم با زلف اوبازی چه شب ها رفته وز من باز بوی مشک ناب آید به شمع روشنم دیگر چه حاجت امشب ای خادم اگر در بزم من آن ماه طلعت بی نقاب آید نه نالان هستم از قهرش نه بالان گردم از لطفش اگر آید گناه از من وگر از من ثواب آید نمی دانم چه می بود این که ساقی ریخت درساغر که این مستی که من دارم کجا کی از شراب آید به دلگفتم بلند اقبال گرددکس چو من گفتا بلی هر کس بر دلبر دعایش مستجاب آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.