شمارهٔ ۲۹۷

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
همه از باده من از گردش چشمت مستم حاجتم نیست به می جام بگیر از دستم دل ز مهر چوتوماهی نتوان کردرها در خم زلف توماهی صف اندر شستم تا که هستم به جهان عشق تودارم در دل نیستم پیش وجود تو چه گفتم هستم گویی انر پی خوبان جهان چندروی به خدا در شکن طره تو پا بستم دل ما را چو سرزلف به عارض مشکن نه تو گفتی که من آن عهد وفا نشکستم گفتی از رویادب دررهم از جا برخیز خبرت نیست که من از سر جان برجستم گرچه ازدولت عشق توبلنداقبالم پیش پایت بنگر بین که چو خاک پستم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.