شمارهٔ ۳۰۲

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
خراب کرد فراق رخ تو بنیادم روا بود که کنی از وصالت آبادم به هر لباس کنی جلوه هستمت عاشق که دل به عشق تو درعالم ازل دادم اگر به صورت لیلی شوی چو مجنونم وگر به جلوه شیرین شوی چوفرهادم وصال وهجر تودرپیش من بود یکسان به دوستی که نه از این غمین نه ز آن شادم مرا توروز وشب اندر برابر نظری ز قیدنیک وبد و وصل وهجرت آزادم دلم ز عشق توپر آتش است و دیده پر آب شوم چوخاک پس از مرگ وچون بردبادم دل ار که راه به دل دار از چه روعمری است نه یاد کرده ای از من نه رفتی از یادم فراز شاخه طوبی بدم بلند اقبال چه شد که در قفس این جهان درافتادم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.