شمارهٔ ۳۴۲

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
توگرماه منی من ماه تابان را نمی خواهم توگر سرو منی من سروبستان را نمی خواهم تمنا می کند هر کس ز یزدان حور وغلمان را توگر یار منی من حور وغلمان را نمی خواهم به کویت پاسبانم گر کنی بالله که درعالم خراج ملک قیصر تاج خاقان رانمی خواهم نه درهجرت دلم خون گشت ونه جانم ز تن بیرون من از این دل بری هستم من این جان را نمی خواهم اطاعت لازم است از دوست اگر گویی که کافر شو همان کفرم شود ایمان به جز آن را نمی خواهم شنیدم دخت ترسایی به صنعان گفت ترسا شو چو عاشق بود براوگفت ایمان را نمی خواهم بت من درکلیسا رفت وبتها را شکست از هم برهمن گفت بشکن کز تو تاوان را نمی خواهم رضا گر بر قضا گردی عزیز مصر خواهی شد نیی یوسف اگر گویی که زندان رانمی خواهم بلند اقبال را گفتم به دردخود علاجی کن بگفتا دردم از عشق است و درمان رانمی خواهم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.