شمارهٔ ۳۵۴

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
ما ز گیسوی پریشانی تو آشفته تریم زخیال لب چون لعل تو خونین جگریم نه ز خاکیم ونه از آب ونه از آتش وباد آدمی شکل ولیکن نه ز جنس بشریم آگه از عالم اسرار وخبر ازهمه کار لیک افتاده چومستان وز خودبی خبریم گنج قارون بر ما هست تلی خاکستر که ز اشک ورخ خودمعدن زروگهریم تلخ کامیم به کام همه هستیم چو زهر پای تا سر همه شوریم ولی نیشکریم دل ما دیده بسی دلبر وآمد برتو لوحش الله که چه صافی دل وصاحب نظریم همه گفتیم ولی ذکر بلند اقبال است ما چه نیکی طلبیم از توکه از بد بتریم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.