شمارهٔ ۴۶۲

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
چرا با دیگران مهر و وفا با من ستم داری مرا پیوسته خوار و این و آن محترم داری هر آن حسنی که خوبان راست داری بلکه افزونتر همی مهر است و بس در دلبری چیزی که کم داری فریبم می دهی تا کی گهی از نقل و گه از می بده بوسی اگر با من سر لطف وکرم داری ز درمان باشدم خوشتر هر آن دردی که هست از تو ز تریاق آیدم بهتر اگر در دست سم داری ز سیر باغ وبستان بی نیازی داده یزدانت که ازرخ هر کجا باشی گلستان ارم داری همی زآن سوره ن والقلم می خوانم از قرآن که درابرو و بینی معنی ن و القلم داری بلند اقبال اگر هستی بلنداقبال از وصلش چو ابرویش ز بارغم قد از بهرچه خم داری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.