شمارهٔ ۴۸ - قطعه
ب بلند اقبال
0
Altın Yaprak
ای رخت چون گل از لطافت و لون
آرزوی دلم تویی به دو کون
نه چو زلف تو سنبل است از بو
نه چو رخسار تو گل است از لون
رویت از روشنی کف موسی
مویت از تیرگی دل فرعون
به وصالت رسد بلند اقبال
شودش گر خدای عالم عون
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş