شمارهٔ ۶۲

ب بلند اقبال
0 Altın Yaprak
شمع این نوری که می بینی به سر بگرفته است پرتوی از روی یار ما به بر بگرفته است زآن به گرداو پرد پروانه تا سوزد همی او ندانم از که این سر راخبر بگرفته است دوش دیدم در برش معشوق ما بنشسته بود وز رخ اودر بر این نور اثر بگرفته است هر که را برند سر از تن دهدجان در زمان شمع را نازم ز سر رسم دیگر بگرفته است از تنش هر گه بری سر فورا آرد جان پدید در تن خون جان عالم رامگر بگرفته است می توان او را به بزم قرب جانان جای داد هر که همچون شمع نوری درجگر بگرفته است زهره خواند در فلک شعر بلنداقبال را نسخه گویا از عطارد وز قمر بگرفته است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.