Sonbahar

tütsüleniyor sonbahar üstüne kar yağmış güllerin bitkin kokusuyla yeni bitmiş kasımpatı dört gözle bekliyor gül ikliminin bitimini sesine karışan yağmurları topladım. Gölgemi yüzdürdüğüm kuyuda işte böyle büyüyor sonbaharda gölgeler. kızıl sunağında kurban ettim dilsiz sayıklamalrımı kalakaldım lisansız tek anıtı hüzün olan meydanda restimi çekiyorum hüzün simsarı sonbahara aklımda kopuk kopuk karanlıklar benzime düşüyor kızıl bir sonbahar işte bundan hiç bakamam sonbaharda aynalara teleğinden bir göçebe kuş yanlışlıkla düşürüyor kor hasretini kör mevsimdir sonbahar ne kadar kızıl olduğunu görmüyor matemli renginde başı dönüyor aşkın. gidabında kızıl sarı ebruli neden ayrılıkların mevsimidir sonbahar anladınmı işte bu sebepten her sonbaharda kaparım gözümü bir virgül uzaklığında umut baharı, bu sonbahardada ölme hüzne meczup olmuş gözlerim an gelir bir aydınlık günün olur topraga düşen yağmurlar, tohum olur çıkar yine toplarsın umudu toprağın bereketli ellerinden son baharda bir çocuk gözlerinde umudun beşiğini sallıyor işte bu sonbaharda ölmüyorum kahrımdan