Yalnızlığımın Şiiri

//...Seni kendime ararken Umutsuzluklar içinde kalakaldım bir köşede... Ve gelip geçiyorken hayat Alamadan fikrimi yaşama dair Farkın da bile değilim yalnızlığımın Sevgiye aç bedenime Aşk'tan yoksun yüreğime Üzerime gelen sıvası çatlamış dört duvara Sende kaybolan ruhuma Bitmek bilmeyen tütünümün dumanına Harfleri silinmiş, eskimiş klavyeme Ve gün yüzüne hasret Sararmış sayfalarıma inat Yazıyorum... Ne hatırlamak geçmişi Ne hatırlanacak bir şeyler yapabilmek Ne silebilmek defterden yazılanları Ne silinecek isimler bulabilmek için Ne de yaşamıma paha biçemeyenler için Yazıyorum... Ne kimsenin yaşamında benden bir alıntı Ne kimseden bana fayda Olsa olsa zarardır insana, Benim yalnızlığım Ne varsa kendinde var Unutma!... Ne seninki ona, Ne de onunki sana Çözümü olmayan yalnızlığa mahkumum Bilirler ki her yalnız(lık) olan başlı başına bir dünyadır Yaşamı kendi içine sığdıran Her dünya başlı başına bir yaşamdır Oysa bir kişinin yaşamına dolan Hükümsüzce yalnızlığa mahkumum Sebebi bile bilinmeyen hüzünlere Ardı arkası gelmeyen günlere Asla duyulamayacak olan dost seslere Sevgiliye ve sevgiye hasret yüreklere sesleniyorum Yalnızlığımın şiiri dir bu Kimsesizliğime ithafen...