Mona Lisa

//...Yo(k)sun Yeşilim/(Kar)anlık Maviliğimde Elimde boş bir tuval Ve bir fırça Karalıyorum dünyanın en ünlü tablosunu Bir dokunuşla saçlarından başlayıp Gök mavisi gözlerinde son bulmak istiyorum Ama tek fırça darbesi Ve gök kuşağının muhteşem renkleri bile yetmiyor Mona'yı çizmeme... Kızıllığından süzülüyorum gamzelerine doğru Kelimeler karışıyor kan kırmızısı dudaklarına Aralıyorum kirpiklerinin siyahından Yosun yeşili gözlerini Dalgalar savuruyorum tutam tutam saçlarına Rüzgârla işliyorum tuvale seni... İçimdeki kelimeler eksik kalıyor Kömür karası kaşlarında Ve renkler sığmıyor renksiz gülüşlerine Aldığım nefesten soluyorum seni; Mona Lisa... /Aşkın şiirini çizmek istiyorum Göz bebeklerindeki perdeyi indirip Tek tek fotoğraflarını izleyerek.../ Ve bir şarkı Bir şiir Resim /Mona Lisa'mı çiziyorum/ Tozpembe silikliğinde ararken seni Siluetin canlandı göz bebeklerimde Işıltında bulurken sende kaybolmuş kendimi Sıcaklığında terliyorum kışın ortasında Çölde Leyla'sını arayan Mecnun gibi Dağları deliyorum Ferhat'ın delemediklerini Ve göçük altında buluyorum kendimi Şeffaflığına bakar gibi resmine bakıp Işık hüzmesi gibi aktım gözlerinden Esrarengiz ve zarif bir gülümseme vardı dudaklarında Sanki Tabiatta eşi benzeri yoktur bunun Sanki Aşk bana baktı Ben aşka... Aşk aşk aşk... Diye... Elimde kara kalem yüreğim Aşkımın tablosunu çiziyorum Beyaz bir kâğıda bakar gibi Karanlık maviliğinde... Elif'e...