Hükümsüz Bir Hayat

(Geceler büyüdükçe, gözlerimdeki ışık küçülüyordu; kentin gecekonduları büyüdükçe, umutlarım küçülüyordu; ve yalnızlığım büyüdükçe, ben küçülüyordum, geriye kalan ya gecenin rahminde ölü bulunan birkaç şiir ya da yarım yamalak bir sevgili siluetiydi…) Gece çığlığını susturmuştu ya kundağında sarı gülümseyen çocuğun Dilsiz yalnızlığımız bir yenilgi daha almıştı Sevgilinin siyah saçları Karanlığın rahminde ölü doğan aydınlık, suskundu Suskundu gökyüzü Milyonlarca yıldız Gecekondusunda yaşlı bir adam Son sigara Son öksürük Hayatı yeni baştan yaşayabilme çabası, boşunaydı Boşuna, kundağında sarı gülümseyen çocuğun çığlığı